حداکثر مبلغی است که بیمهگر در طول یک دوره بیمه برای مجموع تمامی خسارتهای مشمول پوشش پرداخت خواهد کرد؛ صرفنظر از تعداد حوادث یا دفعات مطالبه خسارت.
پس از آنکه مجموع خسارتهای پرداختی به سقف تجمعی تعهد برسد، مسئولیت بیمهگر برای خسارتهای بعدی تحت همان پوشش خاتمه مییابد؛ مگر آنکه در بیمهنامه ترتیب دیگری پیشبینی شده باشد.
این مفهوم بهویژه در بیمههای مسئولیت، بیمههای حرفهای، بیمههای درمان گروهی و برخی پوششهای تخصصی کاربرد دارد و یکی از ابزارهای مدیریت انباشت ریسک و کنترل تعهدات بیمهگر محسوب میشود.