عقدی است که برای تشکیل و اعتبار آن صرف توافق و تراضی طرفین کافی است و قانون تشریفات خاصی برای انعقاد آن مقرر نکرده است.
قرارداد بیمه از نظر ماهیت حقوقی عقدی رضایی محسوب میشود؛ زیرا توافق بیمهگر و بیمهگزار رکن اصلی تشکیل آن است. با این حال در عمل، صدور بیمهنامه مهمترین دلیل اثبات وجود قرارداد و حدود تعهدات طرفین به شمار میرود.