توانایی قانونی شخص برای دارا شدن حق یا اجرای حقوق و تعهدات است که معمولاً به دو نوع اهلیت تمتع و اهلیت استیفا تقسیم میشود.
اهلیت تمتع به معنای دارا بودن توانایی قانونی برای داشتن حق است که از لحظه تولد برای هر انسانی ایجاد میشود، در حالی که اهلیت استیفا به معنای توانایی قانونی برای اجرای آن حقوق است که نیازمند بلوغ، عقل و رشد است. از آنجا که از شروط صحت هر قراردادی از جمله بیمه هستند، فقدان آن در طرفین، میتواند منجر به بطلان یا عدم نفوذ بیمهنامه و سایر قراردادها گردد.