یکی از استانداردهای بینالمللی گزارشگری مالی (International Financial Reporting Standards) است که جهت گزارشگری قراردادهای بیمه بکار میرود و توسط هیئت استانداردهای بینالمللی حسابداری (IASB) تدوین و لازمالاجرا شده است. این استاندارد چارچوبی واحد برای شناخت، اندازهگیری، ارائه و افشای قراردادهای بیمه فراهم میکند و هدف آن افزایش شفافیت، قابلیت مقایسه صورتهای مالی و ارائه تصویری واقعبینانه از وضعیت مالی و عملکرد شرکتهای بیمه است.
استاندارد سه مدل اصلی اندازهگیری را پیشبینی کرده است: مدل عمومی که مبنای اصلی اندازهگیری قراردادها است، روش تخصیص حق بیمه برای بسیاری از قراردادهای کوتاهمدت و روش کارمزد متغیر برای برخی قراردادهای بیمه مشارکتی. انتخاب هر روش به ماهیت قرارداد و شرایط مقرر در استاندارد بستگی دارد.
IFRS 17 جایگزین IFRS 4 شده است. برخلاف استاندارد قبلی که استفاده از رویههای حسابداری متفاوت را مجاز میدانست، IFRS 17 ، الزامات یکنواختی برای اندازهگیری تعهدات و شناسایی درآمد ایجاد کرده و مقایسه عملکرد مالی شرکتهای بیمه در سطح بینالمللی را تسهیل میکند. اجرای این استاندارد معمولاً مستلزم تغییر در مدلهای اکچوئری، سامانههای اطلاعاتی، فرآیندهای مالی و شیوه گزارشگری شرکتهای بیمه است.