بیمه‌گری

به فعالیت حرفه‌ای پذیرش، مدیریت و تأمین پوشش ریسک در مقابل دریافت حق بیمه بیمه‌گری می‌گویند. در این فرآیند، بیمه‌گر متعهد می‌شود در صورت وقوع خطرات تحت پوشش، مطابق شرایط بیمه‌نامه خسارت را جبران یا تعهد مقرر را ایفا کند.

بیمه‌گری تنها به صدور بیمه‌نامه محدود نمی‌شود و شامل ارزیابی و پذیرش ریسک (بیمه‌گری فنینرخ‌گذاری، مدیریت خسارت، سرمایه‌گذاری منابع، مدیریت ذخایر فنی و استفاده از بیمه اتکایی نیز می‌شود.

منابع

قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه‌گری مصوب ۱۳۵۰.

قانون بیمه مصوب ۱۳۱۶.

آیین‌نامه شماره ۱۰۰ شورای عالی بیمه.

کریمی، آیت. کلیات بیمه. چاپ ۱۹. نشر میزان، ۱۴۰۲.

ویرایش ظاهر
اندازه متن :
حالت صفحه :
پیشنهاد ویرایش

شما همراهان گرامی می‌توانید با کلیک روی دکمه زیر، پیشنهادات خود را جهت بهبود این مطلب ارائه دهید.