فرآیندی اکچوئری و مالی است که برای ارزیابی کافی بودن بدهیها و ذخایر بیمهای ثبتشده در صورتهای مالی به کار میرود. هدف این آزمون آن است که مشخص شود آیا مبالغی که شرکت بیمه برای ایفای تعهدات آینده خود کنار گذاشته است، واقعاً برای پوشش این تعهدات کافی هستند یا خیر.
در این آزمون، خسارتهای آتی، هزینههای رسیدگی و تسویه خسارت، تعهدات ناشی از قراردادهای بیمه و سایر جریانهای نقدی مورد انتظار با ذخایر فنی و بدهیهای بیمهای ثبتشده مقایسه میشود. اگر ارزش تعهدات مورد انتظار بیش از بدهیهای شناساییشده باشد، شرکت باید ذخایر خود را افزایش دهد یا بدهیهای بیمهای را اصلاح کند.