قائم‌مقام

شخصی است که به موجب قانون، قرارداد یا حکم قانونی، حقوق و تعهدات شخص دیگری را در حدود مقرر به دست می‌آورد.

در صنعت بیمه، این اصطلاح بیشتر در قالب «قائم‌مقامی بیمه‌گر» مطرح می‌شود. بر اساس اصل جانشینی، پس از پرداخت خسارت، بیمه‌گر تا میزان خسارت پرداخت‌شده، قائم‌مقام بیمه‌گزار یا بیمه‌شده در مراجعه به مسئول ورود خسارت می‌شود. برای مثال اگر شرکت بیمه خسارت ناشی از حادثه‌ای را پرداخت کند، می‌تواند در حدود مبلغ پرداختی علیه شخص مسئول خسارت اقامه دعوی کند.

قائم‌مقامی یکی از ابزارهای مهم جلوگیری از دریافت مضاعف خسارت و حفظ تعادل فنی عملیات بیمه‌ای است.

منابع

قانون بیمه مصوب ۱۳۱۶.

آیین‌نامه شماره ۳۱ شورای عالی بیمه.

ویرایش ظاهر
اندازه متن :
حالت صفحه :
پیشنهاد ویرایش

شما همراهان گرامی می‌توانید با کلیک روی دکمه زیر، پیشنهادات خود را جهت بهبود این مطلب ارائه دهید.