فسخ بیمهنامه به معنای پایان دادن به اعتبار قرارداد بیمه پیش از پایان انقضای آن، بر اساس قانون یا مفاد بیمهنامه است. فسخ ممکن است از سوی بیمهگر یا بیمهگزار انجام شود، اما تنها در مواردی امکانپذیر است که قانون یا شرایط قرارداد چنین حقی را برای یکی از طرفین پیشبینی کرده باشد.
اثر فسخ ناظر به آینده است؛ بنابراین تعهدات و حقوقی که پیش از تاریخ فسخ ایجاد شدهاند، همچنان معتبر خواهند بود. اعمال فسخ نیز معمولاً مستلزم اطلاعرسانی به طرف مقابل و رعایت تشریفات و مهلتهای قانونی یا قراردادی است.
موارد فسخ با توجه به نوع بیمه و شرایط بیمهنامه متفاوت است. برای مثال، در برخی بیمهها عواملی مانند عدم پرداخت حق بیمه، افزایش یا تغییر اساسی در ریسک، ارائه اطلاعات نادرست یا سایر مواردی که در قانون یا قرارداد پیشبینی شدهاند، میتوانند برای یکی از طرفین حق فسخ ایجاد کنند.