اصل تعاون، یکی از مبانی شکلگیری بیمه است و بر این ایده استوار است که تعداد زیادی از افراد با پرداخت حق بیمه، منابع مالی مشترکی ایجاد میکنند تا خسارت تعداد محدودی از اعضای این گروه که با حادثه روبهرو میشوند، از محل همین منابع جبران شود. به این ترتیب، هزینه خسارت به جای اینکه بر دوش یک فرد باشد، میان افراد دارای ریسک مشابه تقسیم میشود.
وجود تعداد زیادی از بیمهگزاران و تجمیع حق بیمههای آنها به شرکت بیمه امکان میدهد خسارتهای تحت پوشش را پرداخت کند. به همین دلیل، اصل تعاون یکی از پایههای اقتصادی صنعت بیمه محسوب میشود و بدون آن، انتقال و توزیع ریسک در این مقیاس امکانپذیر نخواهد بود.
اصل تعاون به معنای کمک داوطلبانه افراد به یکدیگر نیست، بلکه سازوکاری اقتصادی و فنی برای توزیع ریسک است که شرکت بیمه آن را مدیریت میکند.