بیمه اتکایی مازاد خسارت

بیمه اتکایی مازاد خسارت، نوعی بیمه اتکایی غیرنسبی است که در آن بیمه‌گر اتکایی، خسارت یا مجموعه خسارت‌های مشمول قرارداد را در بخشی که از حد نگهداری بیمه‌گر واگذارنده فراتر می‌رود، تا سقف تعهد یا لایه ریسک مقرر در قرارداد جبران می‌کند. این روش برای محدود کردن آثار مالی خسارت‌های بزرگ و غیرعادی و افزایش ظرفیت پذیرش ریسک بیمه‌گر به کار می‌رود.

در این روش، برخلاف بیمه اتکایی نسبی، حق بیمه و خسارت‌های بیمه‌نامه‌های اصلی با نسبت ثابتی میان طرفین تقسیم نمی‌شود. قرارداد با تعیین حد نگهداری، سقف تعهد و لایه‌های پوشش مشخص می‌کند که چه بخشی از هر خسارت بر عهده بیمه‌گر واگذارنده و چه بخشی بر عهده بیمه‌گر اتکایی است. قراردادهای مازاد خسارت ممکن است بر مبنای هر ریسک (Per Risk)، هر حادثه (Per Occurrence) یا حوادث فاجعه‌آمیز (Catastrophe Excess of Loss) تنظیم شوند.

منابع

قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه‌گری مصوب ۱۳۵۰.

آیین‌نامه شماره ۱۰۶ شورای عالی بیمه.

نکوئی دستجردی، لطف‌اله. بیمه اتکایی کاربردی. چاپ دوم. پژوهشکده بیمه، ۱۳۹۷.

 

ویرایش ظاهر
اندازه متن :
حالت صفحه :
پیشنهاد ویرایش

شما همراهان گرامی می‌توانید با کلیک روی دکمه زیر، پیشنهادات خود را جهت بهبود این مطلب ارائه دهید.