بیمه اتکایی توقف زیان یا زیان‌بس، نوعی بیمه اتکایی غیرنسبی است که با هدف محدود کردن میزان خسارت یا نرخ خسارت یک پرتفوی بیمه‌ای در یک دوره مشخص به کار می‌رود. در این روش، بیمه‌گر اتکایی زمانی وارد تعهد می‌شود که مجموع خسارت‌های یک رشته یا مجموعه‌ای از بیمه‌نامه‌ها از حد تعیین‌شده در قرارداد فراتر رود. این ساختار به بیمه‌گر واگذارنده کمک می‌کند آثار نوسان شدید خسارت را کنترل کرده و ثبات بیشتری در نتایج فنی خود ایجاد کند.
در قرارداد توقف زیان، معمولاً حد آغاز تعهد بیمه‌گر اتکایی بر اساس نرخ یا مبلغ مشخص خسارت تعیین می‌شود و تعهد بیمه‌گر اتکایی تا سقف مقرر ادامه می‌یابد. این نوع قرارداد بیشتر برای مدیریت نوسان عملکرد یک پرتفوی استفاده می‌شود و برخلاف قرارداد مازاد خسارت که معمولاً به یک خسارت یا حادثه مشخص مرتبط است، بر عملکرد تجمعی پرتفوی در یک دوره زمانی تمرکز دارد.