مصوب ۰۴/۰۶/۱۳۷۰
شورای عالی بیمه در اجرای بند ۴ ماده ۱۷ قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمهگری آییننامه زیر را که مشتمل بر ۱۶ ماده و ۷ تبصره است در جلسه مورخ ۴/۶/۱۳۷۰ تصویب نمود.
ماده ۱- حداقل نرخ بیمه آتشسوزی، انفجار، صاعقه برای موارد بیمه صنعتی و غیرصنعتی که فهرست آنها در ضمائم شماره (۱) و (۲) پیوست مشخص گردیده است در مورد بیمهنامههای صادره در ایران بشرح زیر تعیین میگردد:
۰.۳ در هزار
۱-
طبقه
۰.۷ در هزار
۲-
طبقه
۱ در هزار
۳-
طبقه
۱.۶ در هزار
۴-
طبقه
۲ در هزار
۵-
طبقه
۲.۵ در هزار
۶-
طبقه
۲.۳ در هزار
۷-
طبقه
۳.۷ در هزار
۸-
طبقه
۲.۴ در هزار
۹-
طبقه
ماده ۲- حداقل نرخ بیمه انبارها و سراهای عمومی و موجودی آنها ۳ درهزار میباشد.
در صورتیکه انبار حاوی کالاهای خطرناک مذکور در ضمیمه شماره ۳ و یا مواد شیمیایی خطرناک و یا بسیار خطرناک مذکور در ضمائم شماره ۴ و ۵ باشد حداقل نرخ بیمه آن بهترتیب معادل ۴، ۷.۳ و ۲.۴ درهزار خواهد بود.
ماده ۳- مؤسسات بیمه مجاز به صدور بیمهنامه موجود انبار (مواد و کالا) بهصورت شناور (اظهارنامهای) میباشند. در اینصورت حق بیمه قطعی براساس متوسط موجودی در طول مدت اعتبار بیمه محاسبه خواهد شد. حداقل حق بیمه معادل ۵۰٪ حق بیمه سرمایه تعیین شده در زمان شروع بیمهنامه خواهد بود.
تبصره – در صورت افزایش موجودی از سقف پیشبینی شده، حداقل حق بیمه موضوع این ماده نیز بهمیزان ۵۰٪ حق بیمه سرمایه افزایش یافته متناسب با مدت باقیمانده افزایش خواهد یافت.
ماده ۴- حداقل نرخ بیمه بیمهنامه آتشسوزی ساختمانهای مسکونی که شامل خطرات آتشسوزی، صاعقه، انفجار، زلزله و سیل است، ۷.۰ درهزار میباشد.
ماده ۵- مؤسسات بیمه میتوانند برای بیمهنامه های ساختمانهای مسکونی که مدت اعتبار آنها بیش از یکسال است در صورت وصول حق بیمه تمام مدت به صورت نقد و یکجا حداکثر ۳٪ در سال نسبت به مدت زائد بر یکسال تخفیف منظور نمایند. تخفیف موضوع این تبصره نمیتواند از حداکثر ۳۰٪ کل حق بیمه تجاوز نماید.
ماده ۶- نرخهای موضوع این آییننامه برای ساختمان و محتویات آن که تواماً یا بهطور مجزا بیمه میشوند، اعمال خواهد شد.
ماده ۷- نرخهای مقرر در این آییننامه برای بیمهنامههایی قابل اعمال میباشد که مدت آنها یکسال باشد.
تبصره – حق بیمه بیمهنامههایی که مدت اعتبار آنها کمتر از یکسال باشد بشرح زیر تعیین میشود:
کمتر از پانزده روز تا پانزده روز
۱۲٪ حق بیمه سالانه
بیش از پانزده روز تا یکماه
۲۰٪ حق بیمه سالانه
بیش از یکماه تا دو ماه
۳۰٪ حق بیمه سالانه
بیش از دو ماه تا سه ماه
۴۰٪ حق بیمه سالانه
بیش از سه ماه تا چهار ماه
۵۰٪ حق بیمه سالانه
بیش ازچهار ماه تا پنج ماه
۶۰٪ حق بیمه سالانه
بیش از پنج ماه تا شش ماه
۷۰٪ حق بیمه سالانه
بیش از شش ماه تا هفت ماه
۷۵٪ حق بیمه سالانه
بیش از هفت ماه تا هشت ماه
۸۰٪ حق بیمه سالانه
بیش از هشت ماه تا نه ماه
۸۵٪ حق بیمه سالانه
بیش از نه ماه تا ده ماه
۹۰٪ حق بیمه سالانه
بیش از ده ماه
۱۰۰٪ حق بیمه سالانه
ماده ۸- نرخهای مقرر در این آییننامه برای موارد بیمهای که خارج از مناطق تراکم خطر واقع شدهاند تعیین گردیده است. در صورتیکه مورد بیمه در یکی از مناطق ششگانه تراکم خطر واقع شده باشد نرخ بیمه به میزان مندرج در جدول زیر افزایش مییابد.
مناطق تراکم خطر
۱
۲
۳
۴
۵
۶
اضافه نرخ (درصد)
۱۰۰
۷۵
۶۰
۴۵
۳۰
۱۵
تبصره ۱- بیمه مرکزی ایران موظف است مناطق تراکم خطر شهرهای درجه یک کشور را مشخص و به شرکتهای بیمه ابلاغ نماید.
تبصره ۲- اضافه نرخ موضوع این ماده شامل بیمه ساختمانهای مسکونی نمیباشد.
ماده ۹- مؤسسات بیمه مجاز به صدور بیمهنامه آتشسوزی با نرخی کمتر از نرخهای مقرر در این آییننامه نیستند مگر در موارد خاص و با جلب موافقت قبلی بیمه مرکزی ایران.
ماده ۱۰- در مواردی که نرخ بیمه در این آییننامه تعیین نشده است مؤسسات بیمه موظفند پس از جلب موافقت بیمه مرکزی ایران در مورد نرخ به صدور بیمهنامه مبادرت نمایند.
تبصره- بیمه مرکزی ایران موظف است پس از تعیین نرخ، موضوع را همزمان جهت اطلاع و اجرا به کلیه مؤسسات بیمه اعلام نماید.
ماده ۱۱- مؤسسات بیمه موکلفند در مواردی که موضوعات مختلفی را که دارای نرخهای جداگانهای در تعرفه میباشد و در یک بیمهنامه تحت پوشش قرار میدهند، در صورتیکه موضوعات مذکور از نظر فنی قابل تفکیک باشد، سرمایه، نرخ و حق بیمه هر موضوع را در بیمهنامه مربوطه بصورت تفکیکی درج نمایند.
ماده ۱۲- مؤسسات بیمه در مورد خطراتی که قابل تفکیک نیستند مجاز به صدور بیمهنامههای جداگانه نمیباشند، مگر با نرخ یکسان و درج شماره هر بیمه نامه در بیمهنامه دیگر. حداقل نرخ یکسان قابل اعمال مربوط به خطرناکترین ریسک میباشد.
ماده ۱۳- نرخهای موضوع این آییننامه با توجه به پرداخت خسارت تا سقف سرمایه مندرج در بیمهنامه در طول اعتبار آن پیش بینی شده است. بنابر این در صورت وقوع خسارت سرمایه بیمه به میزان خسارت تقلیل مییابد.
تبصره- شرکتهای بیمه میتوانند بدون دریافت حق بیمه مجدد از تقلیل سرمایه تا ۵٪ به موجب این ماده صرفنظر نمایند.
ماده ۱۴- در صورتیکه مورد بیمه بعلت حادثه أی غیر از تحقق خطرات بیمه شده از بین برود و یا بهطور کلی موضوع کلی موضوع خطر منتفی شود، حق بیمه مدت قبل از انتفاء خطر بهطور روزشمار محاسبه خواهد شد.
ماده ۱۵- حداقل نرخ خطرات اضافی که به انضمام بیمهنامه آتشسوزی صادر میگردد بهشرح زیر تعیین میشود:
نرخ درهزار
خطرات
۱- زلزله و آتشفشان:
۱ درهزار
۱/۱- در مناطق زلزله خیز شدید
۰.۵ درهزار
۱/۲- در مناطق زلزله خیز خفیف
۰.۲ درهزار
۲- سیل و طغیان آب دریاها و رودخانهها
۰.۱۵ درهزار
۳- طوفان و گردباد و تندباد
۰.۲ درهزار
۴- ترکیدگی لوله آب (حداقل فرانشیز ۰۰۰،۵ ریال)
۰.۲ درهزار
۵- ضایعات ناشی از برف و باران
۶- سقوط هواپیما، هلیکوپتر و یا قطعات آن:
۰.۱درهزار
۶/۱- مناطق نزدیک به فرودگاه (شعاع ۵ کیلومتری فرودگاه)
۰.۰۵ درهزار
۶/۲- مناطق دور از فرودگاه
نسبت به مورد از بیمه مرکزی ایران استعلام نرخ گردد.
۷- آشوب، بلوا، اعتصاب، قیام، اغتشاش داخلی و اقدامات احتیاطی مقامات نظامی و انتظامی
۸- هزینه پاکسازی: در این مورد حداکثر تا ۲۰٪ ارزش مورد بیمه سرمایه قابل افزایش بوده که میبایستی تحت عنوان هزینه پاکسازی در بیمهنامه درج و حداقل ۵۰٪ نرخ بیمه مورد بیمه نسبت به آن اعمال گردد.
۱۰ درهزار
۹- برخورد جسم خارجی
۲۰ در هزار
۱۰- شکست شیشه
از هر خسارت شکست شیشه حداقل معادل ۱۰٪ مبلغ بیمه شده که در هر حال از ۲۵،۰۰۰ ریال کمتر نخواهد بود کسر خواهد شد.
نسبت به مورد از بیمه مرکزی ایران استعلام نرخ گردد.
۱۱- عدمالنفع ناشی از آتشسوزی
۱ درهزار
۱۲- ظروف تحت فشار صنعتی
تبصره- مناطق زلزله خیز شدید و خفیف توسط بیمه مرکزی ایران تعیین و اعلام خواهد شد.
ماده ۱۶- مقررات این آییننامه از تاریخ ۱/۱/۱۳۷۱ برای مؤسسات بیمه لازمالاتباع میباشد.