آیین‌نامه شماره ۴۸ – ضوابط اعطای پروانه نمایندگی بیمه به اشخاص حقیقی در مناطق آزاد

مصوب ۰۶/۰۵/۱۳۹۴

شورای عالی‌ بیمه‌ در اجرای‌ تبصره‌ ۲ ماده‌ ۲ مقررات‌ تاسیس‌ و فعالیت‌ مؤسسات‌ بیمه‌ در مناطق‌آزاد تجاری‌ – صنعتی‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌ مصوب ‌۷۹٫۰۶٫۰۸ هیات‌ وزیران‌، درجلسه‌ مورخ ۱۳۸۲٫‌۰۴٫۰۳ که‌ با حضور نماینده‌ دبیر شورای عالی‌ مناطق‌ آزاد تشکیل‌ شد ضوابط اعطای‌ نمایندگی‌ بیمه ‌به‌ اشخاص‌ حقیقی‌ در مناطق‌ آزاد جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌ را مشتمل‌ بر ۶ ماده‌ و یک‌ تبصره‌ بشرح‌ ذیل ‌تصویب‌ نمود.

ماده‌ ۱- اشخاص‌ حقیقی‌ متقاضی‌ نمایندگی مؤسسات‌ بیمه‌ مناطق‌ آزاد باید واجد شرایط ذیل‌ باشند:
الف‌ – دارا بودن‌ حداقل‌ مدرک‌ دیپلم‌ و تجربه‌ کافی‌ در فعالیت‌های‌ بیمه‌ای‌ به‌ تشخیص‌ موسسه‌ بیمه

ب‌ – انجام‌ خدمت‌ وظیفه‌ عمومی‌ و یا داشتن‌ معافیت‌ دائم‌ برای‌ اتباع‌ ذکور ایرانی‌.

پ‌ – عدم‌ اعتیاد به‌ مواد مخدر و سابقه‌ محکومیت‌ موثر کیفری‌ به‌ گواهی‌ مراجع‌ ذی‌ربط.

ت‌ – عدم‌ شهرت‌ به‌ نادرستی‌ و نداشتن‌ سوابق‌ سوء حرفه‌ای‌.

ث‌ – عدم‌ اشتغال‌ به‌ کار در سایر مشاغل‌ در مناطق‌ آزاد و یا سایر مناطق‌ کشور.

تبصره‌ – تدریس‌ در دانشگاه‌ها و مؤسسات‌ آموزشی‌ مستثنی‌ می‌باشد.

ج‌ – موفقیت‌ در آزمون‌ تخصصی‌ بیمه ‌مرکزی‌ ایران‌.

ماده‌ ۲نحوه‌ فعالیت‌ نماینده‌ در مناطق‌ آزاد تابع‌ قرارداد فی‌مابین‌ وی‌ و موسسه‌ بیمه‌ و با رعایت‌ مقررات‌ تاسیس‌ و فعالیت‌ مؤسسات‌ بیمه‌ درمناطق‌ آزاد تجاری – صنعتی‌ و سایر قوانین‌ و مقررات‌ مربوط خواهد بود.

ماده‌ ۳قرارداد نمایندگی‌ باید حداقل‌ شامل‌ موارد زیر باشد:

الف‌‌ – مشخصات‌ ونشانی‌ طرفین‌ قرارداد

ب‌ – حدود اختیارات‌ و وظایف‌ متقابل‌ نماینده‌ و موسسه‌ بیمه‌

پ‌ – نرخ‌ کارمزد به‌ تفکیک رشته‌های‌ مختلف‌ بیمه‌ای‌

ت‌ – مدت‌ قرارداد

ث‌ – میزان‌ ونوع‌ تضمین‌ دریافتی‌ از نماینده‌ به‌ منظور تامین‌ و تضمین‌ حقوق‌ و مطالبات‌ بیمه‌گذاران‌، بیمه‌شدگان, موسسه‌ بیمه‌ و یا ذی‌نفع بیمه‌نامه‌

ج‌ – ممنوعیت‌ انعقاد قرارداد نمایندگی با سایر مؤسسات‌ بیمه‌ در مدت‌ اعتبار قرارداد

چ‌ – موارد محدود نمودن‌ فعالیت‌، تعلیق‌ یا فسخ‌ قرارداد

ح‌ – در قرارداد نمایندگی‌ بایستی‌ موارد ذیل‌ مورد تاکید قرار گیرد :

– نماینده‌ مسئول‌ جبران‌ خسارات‌ مستقیم‌ و یا غیرمستقیم‌ ناشی‌ از عمد، تقصیر، غفلت‌ و یا قصور خود، کارکنان‌ و بازاریاب‌های‌ تابع‌ در رابطه‌ با عملیات‌ بیمه‌ای‌ موضوع‌ قرارداد نمایندگی‌ می‌باشد. در هرحال‌ مفاد این‌ ماده‌ نافی‌ مسئولیت‌ موسسه‌ بیمه‌ دربرابر بیمه‌گذاران‌ نخواهد بود

– نماینده‌ بیمه‌ باید از رقابت‌ مکارانه‌ و ناسالم‌ با مؤسسات‌ بیمه‌، دلالان‌ رسمی‌ و سایر نمایندگان‌ بیمه‌ و نیز انجام‌ تبلیغات‌ سوء علیه‌ مؤسسات‌ بیمه‌ خودداری نماید

– پرداخت‌ حق‌ بیمه‌ به‌ نماینده‌ در حکم‌ پرداخت‌ به‌ موسسه‌ بیمه‌ بوده‌ و امضاء نماینده‌ ذیل‌ اسناد بیمه‌ای‌ به‌ منزله‌ امضاء موسسه‌ بیمه‌ می‌باشد

– مرجع‌ رسیدگی‌ به‌ اختلاف‌ موسسه‌ بیمه‌ و نماینده‌، بیمه مرکزی ایران‌ می‌باشد

– در‌صورتی‌که‌ شورای‌عالی‌ بیمه‌ مقررات‌ جدیدی‌ وضع‌ نماید، مقررات‌ مذکور از تاریخ‌ تصویب‌ بر شرایط قرارداد حاکم‌ خواهد بود

ماده‌ ۴ موسسه‌ بیمه‌ مکلف‌ است‌ حداکثر یک‌ماه‌ پس‌ از انعقاد قرارداد نمایندگی‌ بیمه‌، یک‌ نسخه‌ رونوشت‌ آن‌را به‌ بیمه مرکزی ایران‌ ارسال‌ نماید.

ماده‌ ۵ موسسه‌ بیمه‌ موظف‌ است‌ برای‌ نمایندگان‌ خود پروانه‌ نمایندگی‌ صادر نماید. مدت‌ اعتبار پروانه ‌سه‌ سال‌ بوده‌ و تمدید آن‌ بلامانع‌ است‌. در هر صورت‌ مدت‌ اعتبار پروانه‌ نمایندگی‌ نمی‌تواند بیشتر از مدت‌ اعتبار قرارداد نمایندگی ‌باشد.

ماده‌ ۶ در صورت‌ عدم‌ رعایت‌ ضوابط تعیین‌ شده‌ در این‌ مصوبه‌ از سوی‌ موسسه‌ بیمه‌ و همچنین‌ عدم ‌رعایت‌ مقررات‌ تاسیس‌ و فعالیت‌ مؤسسات‌ بیمه‌ در مناطق‌ آزاد از طرف‌ نماینده‌ بنا به‌ اعلام ‌بیمه‌ مرکزی ‌ایران‌،‌ موسسه‌ بیمه‌ موظف ‌است‌ نسبت‌ به‌ تعلیق‌ یا فسخ‌ قرارداد نماینده‌ اقدام‌ نماید.

منابع

ویرایش ظاهر
اندازه متن :
حالت صفحه :
پیشنهاد ویرایش

شما همراهان گرامی می‌توانید با کلیک روی دکمه زیر، پیشنهادات خود را جهت بهبود این مطلب ارائه دهید.