پوششهای تکمیلی، تعهداتی هستند که بنا به درخواست بیمهگزار و در مقابل پرداخت حق بیمه اضافی، به پوششهای اصلی بیمهنامه افزوده میشوند. این پوششها دامنه مسئولیت بیمهگر را گسترش میدهند، اما قرارداد مستقلی محسوب نمیشوند و اعتبار آنها به بیمهنامه اصلی وابسته است.
نوع پوششهای تکمیلی در هر رشته بیمه متفاوت است. برای مثال، در بیمه بدنه خودرو ممکن است پوششهایی مانند پوشش افت قیمت، پوشش نوسانات قیمت خودرو یا پوشش سرقت کلی به پوششهای اصلی افزوده شوند. در بیمه آتشسوزی نیز پوششهایی مانند پوشش زلزله، پوشش سیل، پوشش طوفان یا پوشش شکست شیشه بهصورت تکمیلی ارائه میشوند. در بیمههای اشخاص نیز برخی تعهدات اضافی، مانند پوشش بیماریهای خاص یا معافیت از پرداخت حق بیمه، در قالب پوشش تکمیلی قابل انتخاب هستند.
هر پوشش دارای حدود تعهد، استثناها، فرانشیز، سقف پرداخت و شرایط اختصاصی خود است که در شرایط خصوصی یا الحاقیه بیمهنامه مشخص میشود. بنابراین، وجود عنوان یک پوشش در بیمهنامه بهتنهایی به معنای جبران هر نوع خسارت مرتبط با آن نیست.