صرفه مقیاس به وضعیتی گفته میشود که در آن با افزایش حجم فعالیت یا تولید، هزینه متوسط هر واحد کاهش مییابد. این کاهش هزینه ناشی از توزیع هزینههای ثابت بر حجم بیشتری از فعالیت، بهبود بهرهوری، تخصصی شدن فرآیندها یا افزایش قدرت چانهزنی بنگاه است.
در صنعت بیمه، صرفه مقیاس زمانی ایجاد میشود که شرکت بیمه با افزایش تعداد بیمهنامهها، رشد پرتفو یا گسترش فعالیت خود بتواند هزینههای عملیاتی، اداری، فناوری اطلاعات، ارزیابی ریسک و مدیریت خسارت را نسبت به حجم حق بیمه کاهش دهد. به همین دلیل شرکتهای بزرگ بیمه معمولاً از مزیتهای رقابتی بیشتری در نرخگذاری، مدیریت ریسک و سرمایهگذاری برخوردار هستند.