فرآیندی اکچوئری و مالی است که مشخص میکند آیا حق بیمههای عایدشده و ذخایر مربوط به آن برای پوشش خسارتهای آتی، هزینههای بیمهگری و سایر تعهدات کفایت دارند یا خیر.
در این آزمون، میزان خسارتهای آینده، هزینههای رسیدگی و تسویه خسارت، هزینههای اداری و سایر تعهدات مرتبط با بیمهنامهها با حق بیمههای عایدشده و ذخایر مربوط مقایسه میشود. اگر منابع موجود برای پوشش تعهدات پیشبینیشده کافی نباشد، نشاندهنده آن است که حق بیمهها کمتر از میزان مورد نیاز تعیین شده یا ذخایر فنی به اندازه کافی در نظر گرفته نشدهاند.
نتایج این آزمون میتواند به اصلاح نرخ حق بیمه، تقویت ذخایر فنی، بازنگری در سیاستهای نرخگذاری یا اصلاح ترکیب پرتفو منجر شود.