مشارکت در منافع، سازوکاری است که بر اساس آن، بیمهگزار در برخی از بیمههای زندگی، مطابق شرایط بیمهنامه، در بخشی از منافع و سود حاصل از عملکرد فنی یا سرمایهگذاری بیمهگر سهیم میشود. این مزیت، تعهدی مستقل از سرمایه یا پوشش بیمهای است.
مبنای مشارکت در منافع، معمولاً نتایج واقعی عملکرد شرکت بیمه است. اگر بازده سرمایهگذاری یا نتایج فنی از فرضیات اولیه بهتر باشد، شرکت بیمه ممکن است بخشی از این مازاد را مطابق مقررات و شرایط قرارداد به بیمهگزاران واجد شرایط اختصاص دهد. نحوه محاسبه، زمان تخصیص و شیوه پرداخت یا افزودن این مبالغ، تابع مفاد بیمهنامه و ضوابط نظارتی است.
مشارکت در منافع ممکن است به شکل افزایش ذخیره ریاضی، افزایش سرمایه بیمه، پرداخت نقدی یا روشهای دیگری که در قرارداد تعیین شده است اعمال شود. وجود این مزیت به معنای تضمین سود مشخص نیست و میزان آن میتواند در دورههای مختلف متفاوت باشد.