ظرفیت نگهداری ریسک

ظرفیت نگهداری، حداکثر میزان ریسکی است که شرکت بیمه، با توجه به سرمایه، ذخایر فنی، توانگری مالی، برنامه بیمه اتکایی و سیاست‌های مدیریت ریسک خود، می‌تواند بدون واگذاری به بیمه‌گران اتکایی نزد خود نگهداری کند.

این ظرفیت برای همه رشته‌های بیمه یکسان نیست و به عواملی مانند نوع ریسک، احتمال وقوع خسارت، شدت خسارت، کیفیت پرتفوی، سرمایه در دسترس، نتایج اکچوئری، الزامات نظارتی و برنامه‌های بیمه اتکایی بستگی دارد. شرکت‌های بیمه معمولاً برای هر رشته یا هر ریسک، سقف مشخصی برای نگهداری تعیین می‌کنند و مازاد آن را از طریق قراردادهای اتکایی واگذار می‌کنند.

تعیین ظرفیت نگهداری مناسب، تعادل میان سودآوری و امنیت مالی را برقرار می‌کند. نگهداری بیش از حد ریسک ممکن است سرمایه شرکت را در معرض خسارت‌های سنگین قرار دهد و نگهداری کمتر از حد نیز وابستگی به بیمه اتکایی و هزینه انتقال ریسک را افزایش دهد. از این‌ رو، بازنگری مستمر ظرفیت نگهداری متناسب با تغییر سرمایه، وضعیت بازار و ترکیب پرتفوی ضروری است.