بیمه اتکایی اختیاری

بیمه اتکایی اختیاری نوعی از بیمه اتکایی است که در آن یک ریسک یا تعهد بیمه‌ای مشخص به‌صورت جداگانه برای واگذاری اتکایی بررسی می‌شود. بیمه‌گر واگذارنده در پیشنهاد واگذاری آن ریسک اختیار دارد و بیمه‌گر اتکایی نیز پس از ارزیابی اطلاعات و شرایط ریسک می‌تواند آن را بپذیرد، رد کند یا پذیرش خود را به شرایط خاصی منوط سازد. این روش معمولاً برای ریسک‌های بزرگ، پیچیده یا غیرمعمول و نیز مواردی به کار می‌رود که تمام یا بخشی از تعهد موردنظر، خارج از ظرفیت نگهداری بیمه‌گر واگذارنده باشد.

پوشش اتکایی اختیاری می‌تواند بر مبنای ساختارهای نسبی یا غیرنسبی تنظیم شود. مزیت اصلی این روش، امکان ارزیابی و تنظیم پوشش متناسب با ویژگی‌های هر ریسک است؛ با این حال، از آنجا که هر مورد باید جداگانه بررسی و درباره شرایط آن توافق شود، فرایند اخذ پوشش معمولاً نسبت به واگذاری تحت قرارداد اتکایی زمان بیشتری نیاز دارد.

منابع

قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه‌گری مصوب ۱۳۵۰.

آیین‌نامه شماره ۵۵ شورای عالی بیمه.

نکوئی دستجردی، لطف‌اله. بیمه اتکایی کاربردی. چاپ دوم. پژوهشکده بیمه، ۱۳۹۷.

 

ویرایش ظاهر
اندازه متن :
حالت صفحه :
پیشنهاد ویرایش

شما همراهان گرامی می‌توانید با کلیک روی دکمه زیر، پیشنهادات خود را جهت بهبود این مطلب ارائه دهید.