پوشش عدم‌النفع

پوشش عدم‌النفع یا بیمه عدم‌النفع، یکی از پوشش‌های تکمیلی بیمه اموال است که زیان مالی ناشی از توقف یا اختلال فعالیت یک کسب‌وکار را پس از وقوع یک حادثه تحت پوشش جبران می‌کند. این پوشش برای جبران خسارت واردشده به ساختمان یا تجهیزات نیست، بلکه کاهش درآمد، کاهش سود یا افزایش هزینه‌های جاری ناشی از توقف فعالیت را پوشش می‌دهد.

تعهد بیمه‌گر زمانی آغاز می‌شود که ابتدا خسارت فیزیکی ناشی از یکی از خطرات تحت پوشش بیمه‌نامه، مانند آتش‌سوزی، انفجار یا سایر خطرات مندرج در قرارداد، رخ داده باشد. در این شرایط، بیمه‌گر مطابق مفاد بیمه‌نامه می‌تواند کاهش سود ناخالص، هزینه‌های ثابت کسب‌وکار در دوره توقف و هزینه‌های متعارفی را که برای ازسرگیری سریع‌تر فعالیت انجام شده است، تا سقف تعهدات بیمه‌نامه جبران کند.

میزان غرامت این پوشش با توجه به عواملی مانند مدت توقف فعالیت، زمان مورد نیاز برای بازگشت کسب‌وکار به شرایط عادی، سوابق مالی، سرمایه بیمه، دوره انتظار، سقف تعهدات و سایر شرایط بیمه‌نامه تعیین می‌شود. در مقابل، زیان‌هایی که ناشی از عواملی مانند رکود اقتصادی، کاهش تقاضای بازار، تصمیم‌های مدیریتی یا سایر عوامل غیرمرتبط با حادثه تحت پوشش باشند، معمولاً مشمول این پوشش نیستند.

منابع

قانون بیمه مصوب ۱۳۱۶.

آیین‌نامه شماره ۷۹ شورای عالی بیمه.

کریمی، آیت. کلیات بیمه. چاپ نوزدهم. نشر میزان، ۱۴۰۲. فصل سه، بخش سه.

 

ویرایش ظاهر
اندازه متن :
حالت صفحه :
پیشنهاد ویرایش

شما همراهان گرامی می‌توانید با کلیک روی دکمه زیر، پیشنهادات خود را جهت بهبود این مطلب ارائه دهید.