مصوب ۲۸/۰۳/۱۳۸۱
در اجرای ماده ۶۱ قانون تاسیس بیمه مرکزی ایران و بیمهگری، شورای عالی بیمه آییننامه سرمایه گذاری موسسات بیمه (نحوه به کار افتادن ذخایرو اندوختهها) را مشتمل بر یازده ماده و سه تبصره در جلسه مورخ ۱۳۸۱/۳/۲۸ تصویب نمود:
ماده ۱- موسسات بیمه باید داراییهای معرف ذخایر فنی و ذخایر و اندوختههای قانونی وهمچنین سرمایه خود را طبق مقررات این آییننامه بهطور شفاف و منطبق بر استانداردهای حسابداری در صورتهای مالی خود منعکس کنند.
ماده ۲- سرمایهگذاریهای مجاز از محل ذخایر فنی برای موسسات بیمه ایرانی که فقط در بیمههای غیرزندگی فعالیت میکنند عبارت است از:
الف – سپرده بانکی حداقل بیست و پنج درصد جمع ذخایر فنی.
ب – اوراق مشارکت تضمین شده به وسیله دولت یا بانکهای دولتی حداقل ده درصد وحداکثر بیست و پنج درصد جمع ذخایر فنی. در صورتی که خرید اوراق مشارکت مندرج در این بند به میزان حداقل تعیین شده میسر نباشد، موسسات بیمه میتوانند حداقل مذکور را با سپرده بانکی تامین نمایند.
ج – اوراق مشارکت تضمین شده توسط بانکهای خصوصی که با مجوز مراجع قانونی ذیربط منتشر شده باشد حداکثر تا ۱۰ درصد ذخایر فنی موسسه بیمه.
د – سهام شرکتهای پذیرفته شده در بورس به شرطی که میزان آن برای هر شرکتسرمایه پذیر از ده درصد سهام آن شرکت و در مجموع از سی درصد جمع ذخایرفنی موسسات بیمه تجاوز نکند.
تبصره- موسسات بیمه میتواند در سایر ابزارهای مالی و اوراق بهادار پذیرفته شده در بورس حداکثر تا ۱۰ درصد ذخایر فنی سرمایهگذاری کنند مشروط بر اینکه جمع کل این بند از ۳۰ درصد ذخایر فنی موسسه بیمه تجاوز نکند.
ه- مشارکت در طرحهای ساختمانی به شرطی که سرمایهگذاری در هر طرح از بیست درصد قیمت تمام شده آن طرح و در مجموع از بیست درصد جمع ذخایر فنی موسسه بیمه تجاوز نکند.
و – خرید اموال غیرمنقول (املاک و مستغلات) واقع در محدوده شهرهای بزرگ به شرطی که مجموع آنها از ده درصد جمع ذخایر فنی تجاوز نکند.
ز- اعطای تسهیلات برای خرید محل فعالیت به نمایندگان موسسه بیمه ذی ربط که حداقل دو سال از شروع فعالیت آنها گذشته باشد به شرطی که:
۱- مجموع تسهیلات اعطایی از پنج درصد جمع ذخایر فنی تجاوز نکند.
۲- در هر مورد، محل خریداری شده به عنوان وثیقه در رهن اعطاکننده تسهیلات قرار گیرد و رهن اول باشد و سقف تسهیلات اعطایی از پنجاه درصد ارزش محل خریداری شده بیشتر نباشد.
۳- مدت بازپرداخت تسهیلات اعطایی حداکثر پنج سال و نرخ سود آن حداقل دو درصد بیشتر از سود سپرده پنج ساله بانکی مصوب شورای پول و اعتبار باشد.
ح – سرمایهگذاری در شرکتهای خارج از بورس با تایید بیمه مرکزی ایران به شرطی که مجموع آنها از ده درصد جمع ذخایر فنی تجاوز نکند.
ط – وام به کارکنان موسسه بیمه بهمنظور تهیه مسکن طبق آییننامههای استخدام حداکثر تا ۵ درصد ذخایر فنی شرکت بیمه.
ماده ۳- سرمایهگذاری مجاز از محل ذخایر ریاضی برای موسسات بیمه ایرانی که فقط در بیمههای زندگی فعالیت میکنند عبارت است از:
الف – وام به بیمهگذاران از محل ذخایر ریاضی آنها طبق شرایط بیمهنامهها.
ب – سپردههای بانکی حداقل ده درصد جمع ذخایر ریاضی.
ج – اوراق مشارکت تضمین شده به وسیله دولت یا بانکهای دولتی حداقل ده درصدو حداکثر بیست و پنج درصد جمع ذخایر فنی. در صورتی که خرید اوراق مشارکت مندرج در این بند به میزان حداقل تعیین شده میسر نباشد، موسسات بیمهمیتوانند حداقل مذکور را با سپرده بانکی تامین نمایند.
د – اوراق مشارکت تضمین شده توسط بانکهای خصوصی که با مجوز مراجع قانونیذیربط منتشر شده باشد حداکثر تا ۱۰ درصد ذخایر فنی موسسه بیمه.
ه- سهام شرکتهای پذیرفته شده در بورس به شرطی که میزان آن برای هر شرکت سرمایه پذیر از ده درصد و در مجموع از چهل درصد جمع ذخایر فنی تجاوز نکند.
تبصره- موسسه بیمه میتواند در سایر ابزارهای مالی و اوراق بهادار پذیرفته شده در بورس حداکثر تا ۱۰ درصد ذخایر فنی سرمایهگذاری کنند مشروط بر اینکه جمع کل این بند از ۴۰ درصد ذخایر فنی موسسه بیمه تجاوز نکند.
و – مشارکت در اجرای طرحهای ساختمانی به شرطی که سرمایهگذاری در این طرحها از بیست درصد قیمت تمام شده هر طرح و در مجموع از سی درصد جمع ذخایر فنی تجاوز نکند.
ز – خرید اموال غیرمنقول در محدوده شهرهای بزرگ به شرطی که مجموع آنها ازده درصد جمع ذخایر ریاضی تجاوز نکند.
ح – اعطای تسهیلات برای خرید محل فعالیت نمایندگان موسسه ذی ربط که حداقل دوسال از شروع فعالیت آنها گذشته باشد طبق شرایط مندرج در بند (ه-) ماده ۲ اینآییننامه.
ط – سرمایه گذاری در شرکتهای خارج از بورس با تایید بیمه مرکزی ایران به شرطی که مجموع آنها از ده درصد جمع ذخایر فنی تجاوز نکند.
ی – وام به کارکنان موسسه بیمه به منظور تهیه مسکن طبق آییننامههای استخدامی حداکثر تا ۵ درصد ذخایر فنی موسسه بیمه.
ماده ۴- سرمایهگذاری مجاز از محل ذخایر فنی برای موسسات بیمهای که هم زمان در بیمههای زندگی و غیرزندگی (مختلط) فعالیت میکنند عبارت است از:
الف – وام به بیمهگذاران بیمههای زندگی طبق شرایط بیمهنامههای زندگی از محل ذخایر ریاضی آنها.
ب- سپردههای بانکی و یا اوراق مشارکت تضمین شده توسط دولت و یا بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران حداقل سی درصد جمع ذخایر فنی.
ج- اوراق مشارکت تضمین شده به وسیله دولت یا بانکهای دولتی حداقل ده درصد و حداکثر بیست درصد جمع ذخایر فنی. در صورتی که خرید اوراق مشارکت مندرج در این بند به میزان حداقل تعیین شده میسر نباشد، موسسات بیمه میتوانند حداقل مذکور را با سپرده بانکی تامین نمایند.
د – اوراق مشارکت تضمین شده توسط بانکهای خصوصی که با مجوز مراجع قانونی ذیربط منتشر شده باشد حداکثر تا ۱۰ درصد ذخایر فنی موسسه بیمه.
ه- سهام شرکتهای پذیرفته شده در بورس به شرطی که میزان آن برای هر شرکت سرمایهپذیر از ده درصد و در مجموع از سی و دو درصد جمع ذخایر فنی تجاوز نکند.
تبصره- موسسه بیمه میتواند در سایر ابزارهای مالی و اوراق بهادار پذیرفته شده در بورس حداکثر تا ۱۰ درصد ذخایر فنی سرمایهگذاری کنند مشروط بر اینکه جمع کل این بند از ۳۲ درصد ذخایر فنی موسسه بیمه تجاوز نکند.
و – مشارکت در اجرای طرحهای ساختمانی به شرطی که سرمایهگذاری در هر طرح از بیست درصد قیمت تمام شده آن و درمجموع از بیست و پنج درصد جمع ذخایرفنی تجاوز نکند.
ز – خرید اموال واقع در محدوده شهرهای بزرگ به شرطی که مجموع آنها از ده درصد جمع ذخایر فنی تجاوز نکند.
ح – اعطای تسهیلات برای خرید محل فعالیت به نمایندگان موسسه ذیربط که حداقلدو سال از شروع فعالیت آنها گذشته باشد، طبق شرایط مندرج در بند (ه-) ماده ۲.
ط – سرمایه گذاری در شرکتهای خارج از بورس با تایید بیمه مرکزی ایران به شرطی که مجموع آنها از ده درصد جمع ذخایر فنی تجاوز نکند.
ی – وام به کارکنان موسسه بیمه به منظور تهیه مسکن طبق آییننامههای استخدامی حداکثر تا ۵ درصد ذخایر فنی شرکت بیمه.
ماده ۵- موسسات بیمهای که فقط در بیمههای اتکایی فعالیت میکنند، میتوانند طبق مفاد ماده ۴ این آییننامه ذخایر فنی خود را سرمایهگذاری کنند.
ماده ۶- موسسات بیمه میتوانند موارد زیر را جزء سرمایهگذاری خود منظور نمایند:
الف- سپردههایی که این موسسات به موجب قراردادهای بیمه اتکایی نزد موسسات بیمهگر واگذارنده دارند.
ب- بدهی موسسات بیمهگر واگذارنده به این موسسات بابت معاملات بیمه اتکایی حداکثر تا بیست درصد جمع ذخایر مربوط به این معاملات.
ج- بدهی بیمهگذاران بابت حق بیمه قراردادهای بیمههای غیرزندگی حداکثر تاده درصد ذخایر فنی بیمههای غیرزندگی.
د- بدهی وزارتخانهها و موسسات دولتی حداکثر تا بیست درصد جمع ذخایر فنی.
ماده ۷- داراییهای مورد نیاز در فعالیت موسسه بیمه حداکثر تا سقف ۳۰٪ از ارزش ویژه مجاز خواهد بود. بقیه ارزش ویژه موسسات بیمه با رعایت درصدهای مذکور در مواد ۲ تا ۵ سرمایهٰگذاری میشود. برای تامین این ماده در مورد بیمههای موجود بیمه مرکزی ایران بررسی لازم را انجام داده وظرف چهار ماه گزارش خود را به شورای عالی بیمه جهت تصمیمٰگیری ارائه میکند.
ماده ۸- موسسات بیمهای که در خارج از کشور فعالیت دارند، نسبت به ذخایر فنی وسرمایهگذاریهایی که مربوط به عملیات آنها در خارج است، تابع مقررات محل فعالیت خواهند بود. درصورتیکه در کشور خارجی محل فعالیت موسسه بیمه ایرانی مقرراتی دراین موارد وجود نداشته باشد موسسه بیمه مربوط تابع مقررات این آییننامه خواهند بود.
ماده ۹- در موسسات بیمه مختلط، حسابهای بیمههای زندگی و یا بیمههای متضمن پرداخت مستمری باید به طور کامل جدای از حسابهای بیمههای غیرزندگی نگاهداری شود.
ماده ۱۰- بیمه مرکزی ایران میتواند به عنوان بخشی از وظایف نظارتی خود تمام یا قسمتی از اموال خریداری شده از محل سرمایه و ذخایر فنی و ذخایر و اندوختههای قانونی موسسات بیمه را در هر زمان که مقتضی بداند ارزشیابی کند.
ماده ۱۱- موسسات بیمه مکلفند در صورتهای مالی هر سال سرمایهگذاریهای انجام شده از محلسرمایه و ذخایر فنی و ذخایر و اندوختههای قانونی خود را به تفکیک تعیین و ضمیمه صورتهای مالی به بیمه مرکزی ایران ارسال کنند.
این آییننامه از تاریخ تصویب جایگزین آییننامههای شماره ۱۲ و ۱/۱۲ خواهد بود.