ذخایر فنی

ذخایر فنی، مجموعه‌ای از ذخایری است که شرکت‌های بیمه برای ایفای تعهدات ناشی از قراردادهای بیمه تشکیل می‌دهند. این ذخایر بخش عمده بدهی‌های شرکت بیمه را تشکیل می‌دهند و نشان‌دهنده منابعی هستند که باید برای پرداخت خسارت‌ها، سرمایه‌های بیمه و سایر تعهدات بیمه‌ای در زمان سررسید نگهداری شوند.

ذخایر فنی بسته به نوع فعالیت بیمه شامل اقلام مختلفی مانند ذخیره حق بیمه عاید نشده، ذخیره خسارت‌های معوق، ذخیره ریاضی بیمه‌های زندگی و سایر ذخایر مقرر در قوانین، آیین‌نامه‌ها و استانداردهای حسابداری است. هر یک از این ذخایر هدف مشخصی دارند.

میزان ذخایر فنی با استفاده از روش‌های اکچوئری، تجربه خسارت، ویژگی‌های قراردادهای بیمه، مفروضات مالی و الزامات نظارتی محاسبه می‌شود. برآورد صحیح این ذخایر اهمیت زیادی دارد؛ زیرا کم ‌برآورد کردن آن‌ها می‌تواند توان شرکت بیمه در ایفای تعهدات را با خطر مواجه کند و بیش‌برآوردی نیز تصویر نادرستی از وضعیت مالی و عملکرد شرکت ارائه دهد.

منابع

قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه‌گری مصوب ۱۳۵۰.

آیین‌نامه شماره ۱۰۱ شورای عالی بیمه.

ویرایش ظاهر
اندازه متن :
حالت صفحه :
پیشنهاد ویرایش

شما همراهان گرامی می‌توانید با کلیک روی دکمه زیر، پیشنهادات خود را جهت بهبود این مطلب ارائه دهید.