ذخیره حق بیمه عاید نشده، نشاندهنده آن قسمت از حق بیمه دریافتی است که در مقابل آن هنوز دوره پوشش بیمهای مربوط به آن سپری نشده و ریسک متناظر با آن بهطور کامل تحمل نشده است. از آنجا که پوشش بیمهای بهتدریج و در طول مدت اعتبار بیمهنامه ارائه میشود، حق بیمه نیز به همان نسبت «عاید شده» تلقی میشود.
برای مثال، اگر حق بیمه یک بیمهنامه یکساله در ابتدای قرارداد دریافت شود، در ماههای نخست بخش عمده آن هنوز به دورههای آتی مربوط است و باید به عنوان ذخیره نگهداری شود. با گذشت زمان و ادامه اعتبار بیمهنامه، این ذخیره کاهش یافته و همان میزان به درآمد بیمهگر منتقل میشود.
هدف از تشکیل این ذخیره، تطابق درآمد با دوره واقعی تحمل ریسک و اطمینان از وجود منابع کافی برای ایفای تعهدات مربوط به مدت باقیمانده قرارداد است. به همین دلیل، ذخیره حق بیمه عاید نشده یکی از مهمترین اقلام بدهی شرکتهای بیمه در گزارشگری مالی و محاسبه توانگری مالی محسوب میشود.