آیین‌نامه شماره ۱۳.۷ –  مکمل آیین‌نامه ۱۳ – آیین‌نامه بیمه‌های زندگی

مصوب ۱۴/۱۱/۱۳۸۲

شورای عالی بیمه در اجرای بند ۵ ماده ۷۱ قانون تاسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه‌گری در جلسه مورخ ۱۴/۱۱/۱۳۸۲ تصویب نمود:

الف) آیین‌نامه‌های شماره  ۱۳/۱، ۱۳/۲، ۱۳/۳ (مکمل‌های آیین‌نامه بیمه‌های زندگی) لغو شود.

ب) مواد چهار، پنج، شانزده، هفده، بیست و هفت، سی و هشت آیین‌نامه بیمه‌های زندگی (شماره ۱۳) به شرح زیر اصلاح شود:

ماده ۴- مبانی محاسبه نرخ های بیمه موضوع ماده ۶ این آیین‌نامه عبارتست از:

الف: جدول مرگ و میر -۱۹۸۸-۱۹۹۰ TD پیوست.

ب : حداکثر نرخ بهره فنی در بیمه‌نامه های با مدت حداکثر ده سال پانزده درصد و در بیمه‌نامه های با مدت بیش از ده سال، پانزده درصد برای ده سال اول و ده درصد برای مدت مازاد بر ده سال.

ج : حداقل هزینه ها به ترتیب زیر:

۱- برای بیمه های خطر فوت ساده زمانی انفرادی

۱/۱- با حق بیمه سالانه: ده درصد حق بیمه به اضافه دو در هزار سرمایه

۱/۲- با حق بیمه یکجا: سه در هزار سرمایه

۲-  برای بیمه‌های خطر فوت ساده زمانی گروهی

۲/۱- با حق بیمه سالانه: پنج درصد حق بیمه هر سال به اضافه یک در هزار سرمایه

۲/۲- با حق بیمه یکجا: دو در هزار سرمایه

۳- برای انواع دیگر بیمه های زندگی

۳/۱-  با حق بیمه سالانه: در سال اول سه درصد حق بیمه به اضافه چهل و دو در هزار سرمایه در سال‌های بعد سه درصد حق بیمه به علاوه دو در هزار سرمایه.

۳/۲-  با حق بیمه یکجا: چهار درصد حق بیمه

 تبصره- در صورتیکه تعداد بیمه شده در بیمه های خطر فوت ساده زمانی گروهی حداقل پنج هزار نفر باشد حداقل هزینه معادل هفتاد و پنج صدم در هزار سرمایه و در صورتیکه تعداد بیمه شده در این بیمه‌ها حداقل بیست هزار نفر باشد حداقل هزینه معادل نیم در هزار سرمایه منظور می‌شود.

ماده ۵- مؤسسه بیمه می‌تواند در صورت تمایل بیمه‌گذار حق بیمه سالانه را در اقساط شش ماهه، سه ماهه و یا ماهانه دریافت نماید. در این صورت در بیمه‌نامه های با نرخ بهره فنی ۱۰ درصد در سال به ترتیب برای مدت‌های فوق حداقل ۲/۸، ۴ و ۵ درصد و در بیمه‌نامه های با نرخ بهره فنی ۱۵ درصد در سال به ترتیب حداقل ۴، ۵.۸ و ۷ درصد به عنوان سود تقسیط و هزینه خدمات به حق بیمه سالانه اضافه می‌شود.

 ماده ۱۶- مؤسسات بیمه مکلفند در انواع بیمه‌های زندگی جز در بیمه‌های خطر فوت زمانی و بیمه‌های با حق بیمه یکجا که بر اساس نرخ بهره بیش از ده درصد در سال محاسبه و صادر شده باشد بیمه‌گذاران بیمه‌های زندگی خود را در منافع حاصل از مجموع معاملات بیمه‌های مذکور سهیم نمایند.

ماده ۱۷- منافع قابل تقسیم بین بیمه گذاران موضوع ماده ۱۶ حداقل هشتادوپنج درصد منافع حاصل از مجموع معاملات بیمه‌های زندگی هر سال میباشد و منافع حاصل از مجموع معاملات مذکور عبارتست از جمع اقلام بند (الف) پس از کسر جمع اقلام بند (ب) به شرح زیر:

الف:

۱- ذخیره ریاضی در آخر سال مالی قبل

۲- حق بیمه‌های دریافتی

۳- کارمزد بیمه‌های اتکایی واگذاری

۴- کارمزد بر منافع (مشارکت در سود) دریافتی بابت بیمه‌های اتکایی واگذاری

۵- سهم بیمه‌گران اتکایی بابت بازخرید و سرمایه و مستمری‌ها

۶- بهره وام های پرداختی به بیمه گذاران

۷- خالص درآمد حاصل از سایر سرمایه گذاری های از محل ذخایر فنی موضوع ماده هجده

ب :

۱- کارمزد پرداختی

۲- مبالغ پرداختی از بابت بازخرید و سرمایه و مستمری‌ها

۳- حق بیمه اتکایی واگذاری

۴-  ذخیره ریاضی در آخر سال مالی

۵- هزینه‌های عمومی بیمه‌گر حداکثر ۱۵ درصد حق بیمه‌های دریافتی که شامل هزینه‌های وصول موضوع ماده ۱۲ نیز خواهد بود.

۶- بهره پرداختی به بیمه مرکزی ایران موضوع وام ماده ۳۸.

۷- هزینه‌های آموزش بازاریاب و تبلیغ و ترویج بیمه‌های زندگی حداکثر بیست درصد حق بیمه وصولی سال اول ماده بیست و هفت. نرخ بهره وام چهار درصد بیشتر از نرخ بهره فنی مورد محاسبه حق بیمه خواهد بود، نحوه اعمال آن نیز مشابه اعمال نرخ بهره فنی می‌باشد

 ماده ۳۸-  بیمه مرکزی ایران در صورت درخواست مؤسسه بیمه واگذارنده هر سال تا ۵۵ درصد جمع مانده بدهی بیمه‌گذاران در آخر سال قبل را بابت وام‌هایی که با رعایت شرایط بیمه‌نامه‌های صادره دریافت داشته‌اند از محل ذخیره ریاضی این بیمه‌نامه‌ها به عنوان وام با نرخ بهره معادل نرخ بهره وام پرداختی به بیمه‌گذار در اختیار مؤسسه بیمه مزبور خواهد گذاشت. بهره مزبور برای هر سه ماه در صورتحساب مربوط به همان سه ماه منظور خواهد شد. مبلغ بیمه مندرج در مواد هفت، چهل و دو و چهل و سه آیین‌نامه مزبور از «ده میلیون ریال» به «یک میلیارد ریال» افزایش یابد