مصوب ۱۴/۱۱/۱۳۸۸
شورای عالی بیمه در جلسه مورخ ۱۴/۱۱/۱۳۸۸ در اجرای ماده ۶۱ قانون تأسیس بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران و بیمهگری و به استناد بند ۵ ماده ۱۷ همان قانون، آییننامه سرمایهگذاری مؤسسات بیمه آییننامه سرمایهگذاری مؤسسات بیمه مشتمل بر ۱۷ ماده و۱۲ تبصره را با توجه به اصول زیر تصویب کرد:
- حفظ سلامت مالی مؤسسات بیمه و حمایت از حقوق بیمهگذاران
- شفاف سازی و تسهیل مقررات متناسب با رویکرد آزادسازی و همسو با سیاستهای اصل ۴۴ قانون اساسی
- تقویت مدیریت منابع مالی مؤسسات بیمه به منظور افزایش بازده اقتصادی سرمایهگذاریها
- تبیین جامع و پویای منابع قابل سرمایهگذاری مؤسسات بیمه و بهروزرسانی انواع سرمایهگذاریهای مجاز متناسب با تحولات بازار سرمایه
ماده ۱- مؤسسه بیمه موظف است عملیات سرمایهگذاری از محل منابع سرمایهگذاری ابتدای دوره (شامل حقوق صاحبان سهام و ذخایر فنی سهم نگهداری ابتدای دوره مالی) و سایر منابع مالی را با رعایت حد نصابها و سایر ضوابط این آییننامه انجام دهد.
تبصره- در صورتی که مؤسسه بیمه صورتهای مالی حسابرسی شده میاندورهای داشته باشد، ملاک محاسبه حد نصابهای مقرر در این آییننامه برای شش ماهه دوم سال مالی، اقلام مندرج در صورتهای مالی میاندورهای مزبور خواهد بود.
ماده ۲- مؤسسه بیمه موظف است حداقل سی درصد منابع سرمایهگذاری ابتدای دوره را به صورت سپرده بانکی (اعم از ریالی و ارزی) و اوراق مشارکت که با تضمین دولت یا بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران یا سایر بانکها منتشر شده باشد، سرمایهگذاری نماید.
تبصره ۱- سپردهگذاری مؤسسه بیمه نزد مؤسسات مالی و اعتباری که مجوز بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران را دارند، حداکثر تا بیست درصد سپردههای بانکی مجاز است.
تبصره۲- مؤسسه بیمه مجاز نیست بیش از ده درصد مجموع سپرده بانکی و اوراق مشارکت خود را به عنوان تضمین و یا وثیقه تعهدات خود استفاده نماید. افزایش سقف موضوع این تبصره با اخذ موافقت قبلی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران مجاز است.
ماده ۳- مؤسسه بیمه مجاز است در مجموع، حداکثر چهل درصد منابع سرمایهگذاری ابتدای دوره را در سهام شرکتهای پذیرفته شده در بورس و اوراق بهادار و فرابورس سرمایهگذاری نماید.
تبصره ۱- سرمایهگذاری در سهام هرشرکت، حداکثر تا ده درصد منابع موضوع این ماده مجاز است.
تبصره ۲- سرمایهگذاری در سهام هر شرکت، حداکثر تا ده درصد سرمایه شرکت سرمایهپذیر مجاز است.سرمایهگذاریهای مؤسسه بیمه، قبل از تاریخ اجرای این آییننامه، مشمول محدودیت مندرج در این تبصره نیست.
تبصره۳- سرمایهگذاری در سهام شرکتهای پذیرفته شده در فرابورس، در مجموع حداکثر تا بیست درصد منابع موضوع این ماده مجاز است.
ماده ۴- مؤسسه بیمه مجاز است در مجموع حداکثر پانزده درصد منابع سرمایهگذاری ابتدای دوره را در ابزارهای پولی و مالی مورد تأیید بانک مرکزی جمهوری اسلامی و یا سازمان بورس و اوراق بهادار سرمایهگذاری نماید.
تبصره- سرمایهگذاری در هر ابزار پولی یا مالی، حداکثر تا بیست درصد منابع موضوع این ماده مجاز است.
ماده ۵- مؤسسه بیمه مجازاست در مجموع حداکثر بیست درصد منابع سرمایهگذاری ابتدای دوره را در سهام شرکتهای غیربورسی سرمایهگذاری نماید.
تبصره- سرمایهگذاری در سهام هر شرکت تا چهل درصد منابع موضوع این ماده مجاز است و مازاد بر آن مستلزم اخذ موافقت قبلی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران است.
ماده ۶- مؤسسه بیمه مجاز است در مجموع حداکثر بیست و پنج درصد منابع سرمایهگذاری ابتدای دوره را به صورت مشارکت در طرحها، اجرای عملیات عمرانی و ساختمانی و املاک و مستغلات سرمایهگذاری نماید.
تبصره – سرمایهگذاری در هر طرح یا پروژه تا سی درصد منابع موضوع این ماده مجاز است و مازاد بر آن مستلزم اخذ موافقت قبلی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران است.
ماده ۷- مؤسسه بیمه مجاز است در مجموع حداکثر ده درصد منابع سرمایهگذاری ابتدای دوره را با رعایت شرایط زیر به صورت انعقاد انواع قراردادهای مشارکت سرمایهگذاری نماید:
۱- سرمایهگذاری در هر قرارداد تا پنجاه درصد منابع موضوع این ماده مجاز است.
۲- حداقل نرخ سود خالص (پس از کسر مالیات) قراردادهای مشارکت، کمتر از بالاترین نرخ سود سپردههای بلندمدت پنج ساله مؤسسه بیمه در مقطع انعقاد قرارداد نباشد.
ماده ۸ – مؤسسه بیمه مجاز است در مجموع حداکثر پنج درصد منابع سرمایهگذاری ابتدای دوره را با تایید هیأت مدیره و با رعایت شرایط زیر، برای خرید محل فعالیت به نمایندگان خود تسهیلات پرداخت نماید.
۱- حداقل دو سال از شروع فعالیت نماینده گذشته باشد.
۲- محل خریداری شده به عنوان وثیقه در رهن مؤسسه بیمه قرار گیرد.
۳- از تاریخ خرید محل تا زمان ارائه آن به عنوان وثیقه، بیش از شش ماه نگذشته باشد.
۴- سقف تسهیلات حداکثر تا پنجاه درصد ارزش محل خریداری شده به منظور فعالیت نمایندگی باشد.
۵- مدت بازپرداخت تسهیلات حداکثر پنج سال باشد.
۶- نرخ سود تسهیلات کمتر از بالاترین نرخ سود سپردههای بلندمدت پنجساله مؤسسه بیمه در مقطع اعطای تسهیلات نباشد.
ماده ۹ – مؤسسه بیمه مجاز است از محل ذخایر ریاضی، طبق شرایط بیمهنامههای زندگی به بیمهگذاران مربوط تسهیلات پرداخت نماید.
ماده ۱۰- مؤسسه بیمه مجاز است در مجموع حداکثر پنج درصد منابع سرمایهگذاری ابتدای دوره را به کارکنان خود تسهیلات پرداخت نماید.
تبصره – در موارد خاص به درخواست مؤسسه بیمه و تأیید بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران، حد نصاب مندرج در این ماده تا ده درصد قابل افزایش است.
ماده ۱۱- مؤسسه بیمه مجاز است در مجموع حداکثر سی درصد منابع سرمایهگذاری ابتدای دوره به استثنای ذخایر ریاضی سهم نگهداری را به تأمین داراییهای ثابت (مشهود و نامشهود) مورد نیاز برای انجام فعالیت اصلی مؤسسه اختصاص دهد. مبنای محاسبه ارزش داراییهای ثابت، ارزش دفتری آنهاست.
تبصره- در موارد خاص به درخواست مؤسسه بیمه و تأیید بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران، حد نصاب مندرج در این ماده تا پنجاه درصد قابل افزایش است.
ماده ۱۲- مؤسسه بیمه موظف است درآمد حاصل از سرمایهگذاریهای خود را به نسبت حقوق صاحبان سهام و ذخایر فنی ابتدای دوره تفکیک و در صورتهای مالی منعکس نماید.
ماده ۱۳ – برای مؤسسه بیمه فعال در سایر کشورها، سرمایهگذاری منابع مالی ایجاد شده در خارج از کشور تابع مقررات کشور محل فعالیت خواهد بود.
ماده ۱۴- مؤسسه بیمه موظف است حداکثر ظرف مدت یک ماه پس از پایان هر دوره سه ماهه، اطلاعات مربوط به سرمایهگذاریهای انجام شده خود در دورههای سه ماهه، شش ماهه، نه ماهه و دوازده ماهه را در چارچوبی که بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران تعیین و اعلام خواهد کرد، به بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران ارسال نماید.
ماده ۱۵- بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران موظف است موارد تخلف از مقررات این آییننامه را جهت اتخاذ تصمیم به شورای عالی بیمه گزارش نماید.
تبصره- انحراف تا ده درصد مقادیر حاصل از نصابهای تعیین شده در این آییننامه، در دوره های سه ماهه، شش ماهه و نه ماهه دوره مالی مشروط به این که مقادیر فوق در دوره دوازده ماهه اصلاح گردد، تخلف محسوب نمیشود.
ماده۱۶- ضوابط این آییننامه مشمول مؤسسات بیمه مختلط و غیرزندگی است. مؤسسات بیمه زندگی و اتکایی نیز، تا زمانی که آییننامه جداگانه برای سرمایهگذاری آنها تصویب نشده باشد، ملزم به رعایت ضوابط این آییننامه خواهند بود.
ماده ۱۷- این آییننامه از تاریخ ۱/۱/ ۱۳۸۹ لازمالاجرا و جایگزین آییننامه شماره ۴۲ و مکملهای بعدی آن خواهد بود.