آیین‌نامه شماره ۶۵ – ضوابط نحوه تعیین میزان حق بیمه رشته‌های بیمه غیرزندگی مستقیم

مصوب ۲۵/۱۲/۱۳۸۹

شورای عالی بیمه به استناد ماده ۱۷ قانون تأسیس بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران و بیمه‌گری و در راستای اجرای برنامه اصلاح نظام تعرفه بازار بیمه کشور و به منظور تعیین میزان حق بیمه رشته‌های بیمه، «ضوابط نحوه تعیین میزان حق بیمه رشته‌های بیمه غیرزندگی مستقیم» آن‌را در جلسه مورخ ۲۵ /۱۲/ ۱۳۸۹ به شرح زیر تصویب نمود:

ماده ۱– کلیه مؤسسات بیمه اعم از دولتی و غیردولتی با رعایت مقررات این آیین‌نامه حق بیمه رشته‌های بیمه غیرزندگی را تعیین و اعمال می‌نمایند.

ماده ۲– مؤسسات بیمه موظفند مبانی و روش تعیین حق بیمه و یا نرخ بیمه رشته‌های بیمه غیر زندگی وتغییرات بعدی آن را قبل از اجرا با توجه به موازین فنی، ارزیابی ریسک و محاسبات اکچوئری؛ در هیات‌مدیره خود تصویب و یک نسخه از آن را به بیمه مرکزی ارسال نمایند. صدور بیمه‌نامه خارج از چارچوب مصوبه هیات‌مدیره مؤسسه بیمه ممنوع است.

تبصره- در مواردی که مؤسسه بیمه برای سهامداران عمده خود (سهام دار بیش از پنج درصد) بیمه‌نامه با حق بیمه‌ای خارج از چارچوب مصوبه هیات‌مدیره صادر نماید، موظف است گزارش توجیه فنی و مالی آن را برای بیمه مرکزی و حسابرس یا بازرس شرکت ارسال نماید.

ماده ۳– مؤسسات بیمه موظفند مبانی و روش تعیین حق بیمه ویا نرخ بیمه هر یک از رشته‌های بیمه غیرزندگی را بر اساس شرایط عمومی‌ مصوب شورای عالی بیمه تعیین نمایند.

تبصره ۱– مبانی و روش تعیین حق بیمه ویا نرخ بیمه رشته‌های بیمه غیرزندگی فاقد شرایط عمومی ‌مصوب شورای عالی بیمه باید در چارچوب شرایط متعارف بازار بیمه کشور و یا کلوزهای متعارف بین‌المللی مربوط تعیین شود.

ماده ۴– مؤسسات بیمه موظفند فرم بیمه‌‌نامه و شرایط چاپی هر یک از رشته‌های بیمه غیرزندگی را قبل از اجرا به تایید بیمه مرکزی برسانند. بیمه مرکزی ظرف پانزده روزنظر خود را اعلام می‌نماید، عدم اعلام نظر به منزله تایید است.

ماده ۵– مؤسسات بیمه موظفند فهرست رشته‌های بیمه غیرزندگی که تحت مسئولیت مدیر فنی اداره می‌شود را به بیمه مرکزی اعلام نمایند.

تبصره ۱– چنانچه مسئولیت اداره یک یا چند رشته بیمه غیرزندگی را افرادی غیر از مدیران فنی تایید صلاحیت شده عهده دار شوند، صلاحیت آنها به تاسید بیمه مرکزی می‌رسد.

تبصره ۲– در صورت استعفاء، عزل، قطع همکاری یا فوت مدیر فنی تایید صلاحیت شده و یا سلب صلاحیت او توسط بیمه مرکزی، مؤسسه بیمه موظف است حداکثر ظرف مدت سه ماه فرد واجد صلاحیت دیگری را به بیمه مرکزی معرفی نماید. تا زمان جایگزینی فرد جدید، انجام وظایف وی بر عهده مدیرعامل یا قائم‌مقام مدیرعامل مؤسسه بیمه خواهد بود.

ماده ۶– مؤسسات بیمه موظفند مبانی و روش تعیین حق بیمه ویا نرخ بیمه هریک از رشته‌های بیمه غیر زندگی را به نحوی تعیین نمایند که میانگین سه سال متوالی ضریب خسارت عملیات بیمه‌ای مؤسسه در رشته‌های غیرزندگی (خسارت واقع شده تقسیم بر حق بیمه عاید شده) بیش از ۹۰ درصد نباشد.

چنانچه میانگین سه سال متوالی ضریب خسارت مؤسسه بیمه از ۹۰ درصد بیشتر باشد، بنا به در خواست بیمه مرکزی، مؤسسه بیمه موظف است برنامه اصلاح مبانی و روش تعیین حق بیمه و یا نرخ بیمه خود را ارائه نماید.

ماده ۷– مؤسسه بیمه موظف است حساب عملیات بیمه‌ای هریک از رشته‌های بیمه غیرزندگی را جداگانه نگهداری نماید.

ماده ۸– در صورت عدم اجرای مفاد این آیین‌نامه توسط مؤسسه بیمه و همچنین در صورتی که مصوبه هیات مدیره موضوع ماده ۲ به لحاظ فنی واجد اشکال باشد، بیمه مرکزی می‌تواند حسب مورد هر یک از اقدامات زیر را انجام دهد:

۱- تذکر شفاهی به مدیران فنی، مدیرعامل و هیئت‌مدیره شرکت بیمه

۲- اخطارکتبی به مدیران فنی، مدیرعامل و هیئت مدیره شرکت بیمه

۳- اعلام سلب صلاحیت مسئول فنی، مدیر فنی، معاون فنی یا مدیرعامل شرکت بیمه

۴- تعلیق پروانه فعالیت مؤسسه بیمه دریک یا چند رشته بیمه با تصویب شورای عالی بیمه

۵- لغو پروانه فعالیت مؤسسه بیمه در یک یا چند رشته بیمه با تایید شورای عالی بیمه و تصویب مجمع عمومی بیمه مرکزی

ماده ۹– بیمه مرکزی هر شش ماه یک بار گزارشی از نحوه اجرای این آیین‌نامه توسط هریک مؤسسات بیمه را تهیه و به شورای عالی بیمه ارائه خواهد نمود.