مصوب ۲۵/۰۲/۱۳۸۶
در جلسه مورخ ۲۵/۲/۱۳۸۶ شورای عالی بیمه در اجرای بندهای ۳ و ۵ ماده ۱۷ قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمهگری، آییننامه نحوه نظارت بر امور بیمههای اتکایی مؤسسات بیمه مستقیم را به شرح زیر تصویب نمود:
ماده ۱– مؤسسات بیمه مستقیم که در این آییننامه مؤسسه بیمه نامیده میشوند موظفند عملیات اتکایی خود را با رعایت ضوابط مقرر در این آییننامه انجام دهند.
ماده ۲– حداکثر ظرفیت نگهداری مجاز مؤسسه بیمه از هر بیمهنامه یا هر ریسک معادل بیست درصد مجموع سرمایه پرداخت شده، اندوختهها و ذخایر فنی به استثناء ذخیره خسارت معوق میباشد. صدور بیمهنامه برای ریسکهایی که مبلغ آنها بیش از حد نگهداری مؤسسه بیمه باشد صرفاً در صورتی مجاز است که مؤسسه بیمه برای بخش مازاد آن پوشش اتکایی تحصیل نموده باشد
تبصره ۱– در مواردی که موضوع بیمه از نظر فنی قابل تفکیک به چند ریسک مستقل باشد، مؤسسه بیمه با جلب نظر بیمهگذار و موافقت بیمه مرکزی ایران میتواند نسبت به تفکیک ریسک اقدام نماید. تفکیک ریسک به مفهوم لزوم صدور چند بیمهنامه برای یک موضوع بیمه نیست و می توان کلیه ریسکهای مستقل را بنحوی که در ماده ۱۱ آییننامه شماره ۲۵ مشخص شده است در قالب یک بیمهنامه تحت پوشش بیمه قرارداد که در این صورت مشخصات کامل، ارزش، نرخ و میزان حقبیمه مربوط به هر ریسک میباید به صورت مستقل در بیمهنامه یا ضمائم آن درج شود.
تبصره ۲– مؤسسه بیمه موظف است در مناطق و مواردی که امکان تحقق همزمان خسارت برای چند ریسک وجود داشته باشد، حد نگهداری و پوششهای اتکایی خود را به نحوی تعیین نماید که همواره امکان ایفای تعهدات خود را در مقابل بیمهگذاران و سایر اشخاص ذینفع داشته باشد.
ماده ۳– مؤسسه بیمه موظف است در مواردی که نیاز به اخذ پوشش اتکایی از خارج از کشور باشد، بیمهگر اتکایی راهبر را از بین بیمهگران اتکایی که حداقل رتبه A از مؤسسه رتبهبندیS & P یا معادل آن از سایر مؤسسات رتبهبندی معتبر بینالمللی(مانند MOODY’S, FITCH, A.M.BEST) داشته باشد، انتخاب نماید. سایر بیمهگران اتکایی نیز میباید حداقل دارای رتبه BBB از مؤسسه مذکور و یا معادل آن از سایر مؤسسات رتبهبندی معتبر بینالمللی باشند.
تبصره– در موارد خاص، واگذاری اتکایی به بیمهگرانی که فاقد حداقل رتبههای تعیین شده در این ماده باشند با اخذ موافقت قبلی بیمه مرکزی ایران مجاز خواهد بود.
ماده ۴– مؤسسه بیمه موظف است کارگزار/ کارگزاران بیمه اتکایی خود را از بین کارگزاران حرفهای و معتبر بینالمللی انتخاب نماید.
ماده ۵– مؤسسه بیمه موظف است در صورت انعقاد هر گونه قرارداد در زمینه بیمههای اتکایی حداکثر ظرف پانزده روز کلیه اطلاعات مربوط از جمله نام کارگزار/کارگزاران اتکایی، نام بیمهگر اتکایی راهبر و سایر بیمهگران اتکایی و سهم اختصاص یافته به آنها را به بیمه مرکزی ایران اعلام و حداکثر ظرف مدت یک ماه پس از آن نسخهای از قراردادهای منعقده را به بیمه مرکزی ایران ارسال نماید.
تبصره– در مواردی که بخشی از بیمهنامه یا ریسک به صورت اختیاری واگذار شود، مؤسسه بیمه موظف است اطلاعات مذکور را برای ریسکهای بیمه شده طی هر ماه، حداکثر تا پایان ماه بعد به بیمه مرکزی ایران ارسال نماید.
ماده ۶– انجام عملیات بیمه اتکایی قبولی توسط مؤسسههای بیمه دولتی، در چارچوب اساسنامه مصوب آنها و انجام عملیات بیمههای اتکایی قبولی توسط مؤسسات بیمه غیردولتی، با رعایت بند ج آییننامه شماره ۳/۴۰ مصوب شورای عالی بیمه و ضوابط اجرایی آن مجاز میباشد.
تبصره – مؤسسه بیمه صرفاً در رشتههایی میتواند عملیات بیمه اتکایی قبولی انجام دهد که مجوز فعالیت عملیات بیمه مستقیم در آن رشتهها را داشته باشد.
ماده ۷– مؤسسه بیمه موظف است حسابهای مربوط به عملیات بیمه اتکایی را (اعم از قبولی و واگذاری) به صورت مشخص تفکیک و در صورتهای مالی خود به نحو مناسب منعکس نماید.
ماده ۸– بیمه مرکزی ایران مکلف است بر حسن اجرای این آییننامه نظارت نماید و در صورت عدم رعایت مفاد آن از سوی هر یک از مؤسسات بیمه، موضوع را کتباً به مؤسسه مزبور تذکر دهد و حسب مورد، مهلت مشخصی را جهت رفع تخلف تعیین نماید. چنانچه ظرف مهلت تعیین شده اقدام لازم از سوی مؤسسه بیمه ذیربط انجام نپذیرد، بیمه مرکزی ایران باید مراتب را جهت اطلاع و اتخاذ تصمیم مقتضی به شورای عالی بیمه گزارش نماید.