در سال ۱۴۰۴، با توجه به افزایش سقف تعهدات بیمه شخص ثالث براساس نرخ جدید دیه که توسط قوه قضائیه اعلام و به بیمه مرکزی ابلاغ شده، مرزبندی خودروهای متعارف و نامتعارف نیز مطابق همین سقفها بهروز شده است. طبق تبصره ۴ ماده ۸ قانون بیمه شخص ثالث، خودرویی متعارف محسوب میشود که ارزش روز آن در زمان وقوع حادثه کمتر از ۵۰٪ سقف تعهدات بدنی باشد. در سال ۱۴۰۴ سقف دیه کامل در ماههای عادی حدود ۱ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان و در ماههای حرام حدود ۲ میلیارد و ۱۳۳ میلیون تومان است، بنابراین ۵۰٪ این عدد در ماههای عادی حدود ۸۰۰ میلیون تومان و در ماههای حرام حدود ۱ میلیارد و ۶۶ میلیون تومان است. براساس این تعریف:
خودروهای سواری شخصی با ارزش کمتر از حدود ۸۰۰ میلیون تومان (در ماههای عادی) در سال ۱۴۰۴ متعارف تلقی میشوند.
خودروهای سواری با ارزش ۸۰۰ میلیون تومان یا بیشتر در این سال طبق قانون نامتعارف شناخته میشوند.
این طبقهبندی قانونی باعث شده تا در مواردی که خودروی با ارزش بالاتر (مثلاً خودرویی با ارزش حدود ۳ میلیارد تومان) در حادثه درگیر شود، میزان پرداخت خسارت مالی و افت قیمت از سوی بیمه شخص ثالث مقصر تا سقف خسارت متناظر با گرانترین خودروی متعارف محدود باشد؛ یعنی در سال ۱۴۰۴ حداکثر خسارتی که بیمهگر شخص ثالث میپردازد معادل سقف خسارت مالی متناظر با خودروی متعارف (حدود ۸۰۰ میلیون تومان ارزش خودرو) خواهد بود، و مازاد آن (اگر خسارت واقعی بیش از این مقدار باشد) باید از راننده مقصر یا از طریق مطالبه قانونی دریافت شود.
بهعنوان مثال در سال ۱۴۰۴:
اگر خودرویی مانند پراید (حدوداً ارزش ۱۷۰ میلیون تومان) با خودرویی لوکس مثل تویوتا لندکروز (ارزش فرضی ۳ میلیارد تومان) تصادف کند و پراید مقصر باشد، بیمه شخص ثالث پراید در بخش خسارت مالی تا سقف قانون (بر اساس ۸۰۰ میلیون تومان ارزش متعارف) خسارت را پرداخت میکند؛ یعنی اگر خسارت واقعی وارده به لندکروز ۲ میلیون تومان باشد، بیمه پرداخت میکند، اما اگر خسارت واقعی ۵۰ میلیون تومان شود، بیمه تنها تا حدود خسارت متناظر با خودروی متعارف (۸۰۰ میلیون تومان) جبران میکند و بقیه هزینهها باید از مقصر حادثه مطالبه شود.
همچنین در مورد افت قیمت خودروهای نامتعارف، بیمه شخص ثالث در سال ۱۴۰۴ تنها تا حد مبلغ متعارف (۸۰۰ میلیون تومان) پرداخت را انجام میدهد، و اگر برخی قطعات گرانقیمت در خودرو وجود داشته باشند که در خودروهای متعارف یافت نمیشود، ارزیاب خسارت باید قیمت متناظر با قطعات مشابه در گرانترین خودروی متعارف را مبنای پرداخت قرار دهد.
اگر راننده مقصر فاقد بیمه شخص ثالث معتبر باشد، مطابق تبصره ۵ ماده ۸ قانون خسارت زیاندیده باید از طریق طرح دعوی حقوقی در شورا یا دادگاه و پس از اخذ تامین دلیل از مقصر حادثه مطالبه شود.
