آیین‌نامه شماره ۴۶ – دستورالعمل ذخایر فنی مؤسسات بیمه مناطق ازاد تجاری – صنعتی جمهوری اسلامی ایران

مصوب  ۳۰/۰۲/۱۳۸۲

به گزارش دنیای بیمه، شورای عالی بیمه در اجرای ماده ۱۳ مقررات تاسیس و فعالیت مؤسسات بیمه در مناطق آزادتجاری – صنعتی جمهوری اسلامی ایران مصوب هیات محترم وزیران در جلسه مورخ ۳۰/۲/۱۳۸۲ که با حضور نماینده دبیر شورای عالی مناطق آزاد تشکیل شد، دستورالعمل مربوط به ذخایر و اندوخته‌های فنی مؤسسات بیمه ثبت شده در مناطق آزاد را به شرح ذیل تصویب کرد:

فصل اول کلیات

ماده ۱– اساس قرارداد

مؤسسات بیمه موضوع این آیین‌نامه مکلفند برای انجام تعهداتی که به موجب قراردادهای بیمه مستقیم و قراردادها و توافق‌های بیمه اتکایی به عهده گرفته‌اند، ذخایر فنی زیر را براساس ضوابط مقرر نگهداری و در ستون بدهی ترازنامه خود ثبت نمایند.

الف – در بیمه‌های زندگی:

ذخیره ریاضی برای پرداخت سرمایه‌ها و مستمری‌ها.

ذخیره مشارکت بیمه‌گذاران در منافع برای پرداخت سهمی از منافع حاصله به بیمه‌گذاران.

ذخیره فنی تکمیلی برای تقویت سایر ذخایر فنی بیمه‌های زندگی و تضمین تعهدات مؤسسات بیمه.

ذخایر فنی بیمه عمر زمانی.

ب – در بیمه‌های غیرزندگی:

ذخیره حق بیمه برای خطرات جاری.

ذخیره خسارات معوق برای پرداخت خساراتی که اعلام شده و در دست رسیدگی است.

ذخیره برگشت حق بیمه برای استرداد حق بیمه به علت فسخ یا ابطال یا تقلیل حق بیمه بعد از دوره مالی.

ذخیره مشارکت بیمه‌گذاران در منافع برای پرداخت سهمی از منافع حاصله به بیمه‌گذاران.

ذخیره فنی تکمیلی برای تقویت سایر ذخایر فنی بیمه‌های غیرزندگی و تضمین تعهدات مؤسسات بیمه.

ماده ۲- مؤسسات بیمه موظفند در موقع تنظیم حساب سود و زیان و ترازنامه هرسال، ذخایر فنی آخر سال مالی قبل را به بستانکار حساب سود و زیان سال مالی منتقل و ذخایر فنی آخر سال مالی را به بدهکار حساب سود و زیان همان سال منظور نمایند.

فصل دوم – ذخایر فنی بیمه‌های زندگی

ماده ۳- ذخیره ریاضی بیمه‌های زندگی عبارتست از تفاوت بین ارزش فعلی تعهدات بیمه‌گر(اعم از سرمایه و مستمری) و ارزش فعلی تعهدات بیمه‌گذاران با رعایت مبانی فنی مورد استفاده در محاسبه حق بیمه که نسبت به سهم نگهداری موسسه بیمه محاسبه میشود.

ماده ۴-  ذخیره مشارکت در منافع بیمه‌های زندگی عبارت است از درصدی از منافع حاصل از معاملات بیمه‌های زندگی و سرمایه‌گذاری ذخایر فنی آن که به موجب شرایط قراردادهای بیمه‌های زندگی باید بین بیمه‌گذاران بیمه‌های زندگی تقسیم شود. سهم بیمه‌گذاران در منافع اعم ازاینکه در پایان هر سال مالی یا سال‌های بعد قابل تقسیم باشد باید در این ذخیره منظور شود.

ماده ۵- پرداخت حق بیمه: ذخایر فنی بیمه‌های عمر زمانی براساس مبانی تعیین شده برای بیمه‌های غیرزندگی (به غیر از بیمه‌های باربری) موضوع فصل سوم این آیین‌نامه محاسبه و در حساب‌ها منظور خواهد شد.

ماده ۶- استثنائات: ذخیره فنی تکمیلی در بیمه‌های زندگی عبارت است از حاصل جمع اقلام زیر:

الف – حداقل ۵/۲٪ و حداکثر ۵٪ حق بیمه‌های سال پس از کسر حق بیمه‌های اتکایی واگذاری.

ب- ذخیره فنی تکمیلی که از سال قبل منتقل شده است.

فصل سوم – ذخایر فنی بیمه‌های غیرزندگی

ماده ۷- ذخیره حق بیمه برای خطرات جاری در بیمه‌های غیرزندگی که عبارت است از حق بیمه‌های مربوط به فاصله زمانی بین تاریخ ترازنامه تا انقضاء مدت قراردادهای بیمه به ترتیب زیرمحاسبه میشود:

– برای بیمه‌های باربری: ۵۰٪ حق بیمه بیمهنامه های صادره ظرف سال پس از کسر حق بیمهاتکایی واگذاری به اضافه ۲۰٪ حق بیمه‌های صادره سال قبل پس از کسر حق بیمه‌های اتکایی واگذاری.

-برای سایر بیمه ها: ۴۰٪ حق بیمه بیمه نامه های صادره ظرف سال پس از کسر حق بیمه اتکایی

تبصره– در مورد اولین سال فعالیت مؤسسات بیمه مناطق آزاد برای هریک از ماه‌های قبل از شروع فعالیت ۵/۳٪ حق بیمه بیمه‌نامه‌های صادره ظرف سال مذکور پس از کسر حق بیمه اتکایی واگذاری به نصاب‌های مندرج در ماده فوق اضافه می‌شود. هرگاه موسسه بیمه در نیمه دوم ماه شروع به فعالیت کرده باشد ماه مزبور جزو ماه های فعالیت محسوب نمی‌گردد.

ماده ۸- ذخیره خسارات معوق در بیمه‌های غیرزندگی عبارت است از جمع برآورد خسارات اعلام شده در دست رسیدگی در آخر سال مالی پس از کسر سهم بیمه‌گر اتکایی.

ماده ۹- ذخیره برگشت حق بیمه در بیمه‌های غیرزندگی عبارت است از ۵۰٪ نسبت حق بیمه‌های برگشتی به کل حق بیمه در سه سال مالی قبل ضربدر حق بیمه سال مالی جاری پس از کسرحق بیمه اتکایی.

ماده ۱۰ – ذخیره مشارکت در منافع بیمه‌های غیرزندگی عبارت است از درصدی از منافع حاصل از هر یک از قراردادهای بیمه که به موجب شرایط قرارداد قابل پرداخت به بیمه‌گذار نباشد.

ماده ۱۱– ذخیره فنی تکمیلی در بیمه‌های غیرزندگی عبارت است از حاصل جمع اقلام زیر:

الف – حداقل ۵/۲٪ و حداکثر ۵٪ حق بیمه‌های سال پس از کسر حق بیمه‌های اتکایی واگذاری.

ب – ذخایر فنی تکمیلی که از سال قبل منتقل شده است.

فصل چهارم – ذخایر فنی بیمه‌های اتکایی قبولی

ماده ۱۲- ذخایر فنی معاملات بیمه اتکایی قبولی با رعایت قواعد مقرر در مواد قبلی این آیین‌نامه و به موجب شرایط قراردادها و توافق‌های اتکایی محاسبه می‌شود

الف – حداقل ۵/۲٪ و حداکثر ۵٪ حق بیمه‌های سال پس از کسر حق بیمه‌های اتکایی واگذاری.

ب – ذخایر فنی تکمیلی که از سال قبل منتقل شده است.

فصل پنجم – ذخیره فنی خطرات حوادث طبیعی

ماده ۱۳- ذخیره فنی خطرات حوادث طبیعی عبارت است از حاصل جمع اقلام زیر:

۲/۵٪  کلیه حق بیمه‌های سال پس از کسر حق بیمه‌های اتکایی واگذاری.

ذخیره فنی حوادث طبیعی که از سال قبل منتقل شده است.